Nieuws uit de praktijk

Epilepsie bij de hond

Epilepsie – een ziekte van de hersenen waarbij er een voortdurende neiging bestaat om epileptiforme aanvallen te doen ontstaan – is een aandoening die veelvuldig voorkomt bij honden en kan een grote invloed hebben op de kwaliteit van leven van zowel het dier als de eigenaar.

 

Voorkomen
Bij alle hondenrassen komt epilepsie voor, maar erfelijke vormen hebben ertoe geleid dat honden van bepaalde rassen vaker aan epilepsie lijden dan andere rassen/kruisingen. Er wordt pas gesproken van epilepsie indien er 2 of meer aanvallen meer dan 24 uur apart van elkaar zijn opgetreden.

 

Ontstaan
Epilepsie kan diverse oorzaken hebben en wordt ook onderverdeeld naar die oorzaken. Zo bestaan:
– Structurele epilepsie
Door afwijkingen aan de hersenen zelf. Zoals die veroorzaakt door ontstekingen in de hersenen, aangeboren afwijkingen zoals een waterhoofd of hersentumoren.
– ‘Op zichzelf staande’ epilepsie (idiopathisch)
Deze vorm wordt erkent als op zich zelf staande ziekte van de hersenen en kan bewezen genetisch (erfelijk), verdacht genetisch en onzeker genetisch zijn.
– Onbekende oorzaak
Precies wat het zegt: we weten niet waardoor het veroorzaakt wordt en het past niet in de andere twee categorieën.
Daarnaast kunnen epileptiforme aanvallen ontstaan ten gevolge van lichamelijke problemen zoals leverfalen (reactieve aanvallen). De aanval zelf wordt veroorzaakt door ‘elektrische storing’ in zenuwnetwerken.

 

Symptomen
Uiteraard zijn de meest belangrijke symptomen van epilepsie de epileptiforme aanvallen zelf. Wat men altijd in het achterhoofd moet houden is dat andere aandoeningen / verschijnselen kunnen lijken op epileptiforme aanvallen. Zo zijn flauwtes, bewegingsstoornissen en acute neurologische klachten van andere oorsprong belangrijke alternatieve verklaringen.
Diagnose
Het vraaggesprek met de eigenaar is van groot belang bij de opwerking van een epilepsie-patiënt. Hoe vaak treden de aanvallen op? Hoe lang duren ze? Hoe zien ze eruit? Dit zijn allemaal voorbeelden van belangrijke vragen. De laatste zou bij voorkeur worden beantwoord met een ‘Zo:’ en het tonen van een video-opname van een aanval. Zoals bij elke neurologische aandoening is het lichamelijk onderzoek door de dierenarts erg belangrijk. Zo kan het zijn dat er tussen de aanvallen door ook verschijnselen zijn die kunnen wijzen op bijvoorbeeld een hersenaandoening. Diverse andere onderzoek, zoals bloedonderzoek, urineonderzoek en eventuele beeldvorming (MRI / CT) zouden nog meer informatie op kunnen leveren.

 

Behandeling en prognose
Dieren die in een aanval worden aangeboden bij de dierenarts moeten eerst gestabiliseerd worden. Als een dier meer dan 2 aanvallen heeft gehad en diagnostiek uitwijst dat epilepsie de (meest waarschijnlijke) oorzaak is, kan de behandeling besproken worden. Dit zal een uitgebreid gesprek zijn met diverse belangrijke punten (zie tabel bovenaan). Bij veel honden zal het mogelijk zijn om de aanvallen tot een minimum of zelfs nul te beperken, maar zeker niet bij alle dieren. Daarom is de behandeling van epilepsiepatiënten meestal niet vanaf dag 1 klaar en ook niet altijd hetzelfde. De prognose is afhankelijk van veel zaken, zoals ernst, leeftijd, oorzaak en reactie op medicatie

 

Wat een eigenaar beseffen moet

– De invloed die epilepsie op leven van dier en mens kan hebben

– Het belang van diagnostische testen

– De noodzaak van therapie

– Het doel van de therapie

– Het belang van medicatie en regelmaat

– De rol die de eigenaar zelf heeft

 

Afsluiting
Epilepsie is bij uitstek een aandoening waarbij de diereigenaar een cruciale rol speelt in de behandeling en opvolging. U kunt zelf een verschil maken en de levenskwaliteit van uw dier en u ten gunste beïnvloeden.

Referenties:
International Veterinary Epilepsy Task Force Consensus Reports – 2015

Door drs. Koen Santifort

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *